De recente bloedwaarden in het biologisch paspoort van Thomas Dekker waren de aanleiding geweest om zijn oude urinemonsters weer uit de koeling te halen. Misschien toonden de cijfers de laatste maanden te veel schommelingen? Of stegen ze naar verdachte hoogtes? Wie het weet mag het zeggen. Maar vanachter een bureau van de wereldwielerbond moet iemand de wenkbrauwen hebben gefronst en zich hebben herinnerd: er ligt nog ergens een urinemonster van Dekker uit 2007.
In 2008 is het zogenaamde biologisch paspoort ingevoerd. Daarin worden de bloedwaardes van de profwielrenners bijgehouden. Regelmatig wordt bij hen bloed afgenomen door de vampiers van de UCI. Om geprikt te kunnen worden dienen zij voor een periode van drie maanden aan te geven waar zij zich bevinden, de zogenaamde whereabouts. Deze schending van de privacy - laten we eens een willekeurige andere waarde noemen - laten zij als makke schapen over zich heen gaan.
Sinds 2007 zijn ook nog eens de onderzoekstechnieken sterk verbeterd. Nu kan men aantonen dat Thomas Dekker in 2007 bij voorbeeld groene bergthee heeft gedronken. Of sporen van epo vinden. Nu wel. En de urinemonsters van Lance Armstrong zullen ook nog wel ergens in een koel hoekje staan. Who’s next?
Thomas Dekker is door zijn ploeg in afwachting van een tegenonderzoek op non-actief gesteld. Hij mag niet meedoen aan de Tour. Een schorsing van twee jaar hangt hem boven het hoofd. Dat is de mogelijke uitkomst van een proces dat al eens eerder is geprobeerd te voeren.
[7 juli 2009]